Ένα απλό και μικρό στιγμιότυπο από τον Δημοτικό Κήπο, όπου την εικόνα συνθέτουν επίσης ένα σμήνος μαύρα πουλιά (πιθανόν κάργες) που κάποιες ώρες της ημέρας ψάχνοντας τροφή στο έδαφος μαυρίζουν κυριολεκτικά το τοπίο δίνοντάς μία απόκοσμη -νεκρική εικόνα της πόλης. Στα προ ΧΜ χρόνια τα νερά ήταν καθαρά και οι πάπιες και κύκνοι έδιναν ζωή σε ολόκληρο τον κήπο.
Παρόμοια η κατάσταση και στο πάρκο της Αγίας Βαρβάρας. Όποια νέα παρέμβαση υπάρχει γίνεται με την απόλυτη προχειρότητα. Το μονοπάτι της λαμαρίνας δίπλα από το ξύλινο μονοπάτι ίσως ήταν μία προσωρινή και αναγκαία λύση αλλά έμεινε να στέκει εδώ και 7 μήνες ως μνημείο της αισθητικής της Δημοτικής Αρχής.
Εκτός όμως από την απουσία αισθητικής η πλήρης αδιαφορία αποτυπώνεται και στο γεγονός ότι πολλά σημεία του πάρκου έχουν γεμίσει με τα υδρόβια φυτά και σε λίγο το νερό θα έχει εξαφανιστεί από την εικόνα.
