Ο Γιώργος Αγγελόπουλος, αναφερόμενος στη φετινή σοδειά ελληνικών ταινιών που επιλέχθηκαν για το Εθνικό Διαγωνιστικό, επεσήμανε τα εξής:
«Αν το Φεστιβάλ Δράμας είχε καρδιά, αυτή θα χτυπούσε σίγουρα από το Εθνικό Διαγωνιστικό. Είναι το τμήμα στο οποίο πρωτογνωρίσαμε αγαπημένους πλέον Έλληνες δημιουργούς. Το τμήμα στο οποίο θα ανατρέχουμε για να σχηματίσουμε μια καλή εικόνα για το τι συνέβαινε στη χώρα αλλά και στον κόσμο τη χρονική στιγμή της δημιουργίας μιας ταινίας. Τι μας απασχολούσε, τι μας φόβιζε, τι μας κινούσε την περιέργεια ή και τι δεν ήμασταν ακόμη έτοιμοι να κατανοήσουμε.
Η φετινή χρονιά καταγράφει και πάλι τα σημάδια της εποχής στην οποία ζούμε. Ταινίες με τάσεις φυγής, ταξίδια του μυαλού και της φαντασίας, κόσμοι πλασμένοι διαφορετικά από τον δικό μας και χαρακτήρες ανοίκειοι δίνουν ένα στίγμα για την πραγματικότητα και την αγωνία των δημιουργών να δραπετεύσουν από αυτήν ή να την φανταστούν με τους δικούς τους κανόνες. Ένας καθρέφτης της κοινωνίας μας όπου οι προσδοκίες από τον οικογενειακό και κοινωνικό περίγυρο δημιουργούν αναπόφευκτες απογοητεύσεις.
Οι παιδικοί χαρακτήρες γνωρίζουν άνθιση και το σχεδόν ανύπαρκτο για την Ελλάδα είδος της νεανικής ταινίας εμφανίζεται δυναμικά. Με τη διαφορετικότητα να βρίσκεται στο προσκήνιο τα προηγούμενα χρόνια, οι δημιουργοί πλέον βρίσκουν τρόπους να επανεφεύρουν queer θεματικές με πρωταγωνιστές υπερφυσικά και μυθολογικά όντα.
Οι δημιουργοί που συνειδητά τοποθετούν την ιστορία τους στην σύγχρονη Ελλάδα, έχουν την πρόθεση κυρίως να καυτηριάσουν και να καταδείξουν τα κακώς κείμενα του τόπου, τη διαφθορά, τη μισαλλοδοξία, την υποταγή στο κεφάλαιο και την καταπάτηση των αξιών. Σε συνδυασμό με την επίσης δημοφιλή θεματική της «μνήμης» και της προστασίας ή αναδιατύπωσής της αλλά και το μοτίβο του πένθους που ανά καιρούς επανέρχεται, δημιουργείται μια εντύπωση ότι οι καλές μέρες βρίσκονται πίσω μας.
Κι όμως. Τις περισσότερες φορές οι χαρακτήρες των ταινιών δεν επιλέγουν την παραίτηση. Ακόμη κι όταν όλα είναι εναντίον τους, κατευθύνονται προς το φως, επιμένουν, προσπαθούν και διεκδικούν. Όπως και οι ίδιοι οι δημιουργοί των ταινιών αυτών. Ας ελπίσουμε ότι θα αποτελέσουν έμπνευση για να κάνουμε όλοι το ίδιο».
