Προχθές πήγα σαν πολίτης στην 33μελη επιτροπή διαβούλευσης, όπου θα παρουσιαζόταν το στρατηγικό σχέδιο του Δήμου για την τετραετία.
Με πολύ έκπληξη διαπίστωσα ότι ήμασταν 10-15 άτομα, εκ των οποίων το προσχέδιο (που είχε δημοσιευτεί στο Internet και τους είχε σταλεί με mail) δεν το είχαν διαβάσει ούτε οι 5.
Μα είναι δυνατόν, σε μια τόσο μεγάλη κρίση, ο κόσμος να μην ενδιαφέρεται ούτε για τον πιο κοντινό του θεσμό εξουσίας? Μετά για ποια δημοκρατία μιλάμε όταν ο πολίτης απέχει, ακόμη κι όταν του δίνεται βήμα.
Δυστυχώς η δημοκρατία μας έγινε πια τελείως τηλεοπτική και μόνο σαν τέτοια μπορούμε να την αντιμετωπίσουμε.
Άρα πρέπει και τα μέσα να αντιληφθούν τις ευθύνες τους και να δράσουν αναλόγως.
Όσο κι αν φαίνεται παράξενο στους αθηναίους, μέσα δεν είναι μόνο το Mega και το Star.
Στην επαρχία , ακόμη και στην Θεσσαλονίκη, τα τοπικά κανάλια έχουν ένα σταθερό κοινό, που κυρίως ενδιαφέρεται για τα τοπικά θέματα και παρακολουθεί φανατικά τα τοπικά δελτία.
Αποτελούν έτσι ένα σημαντικό βήμα διαλόγου που φτάνει σε κάθε σπίτι. Είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσα από συζητήσεις στα καφενεία και τις παρέες.
Δυστυχώς το βήμα αυτό σήμερα σπαταλιέται σε άσκοπες κοκορομαχίες τοπικών παραγόντων που θέλουν να δείξουν το μπόι τους.
Ειδικά όταν οι εκπομπές έχουν εκπροσώπους από «αντίθετες» απόψεις, μαλώνουν ακόμη και για το καλησπέρα.
Είναι προφανές ότι αυτό το μοντέλο «συζήτησης» έχει πεθάνει. Γιατί μεταφέρθηκε στην κοινωνία και εξόντωσε κάθε δυνατότητα συνεργασίας.
Κανείς πια δεν ακούει τι λέει ο άλλος και πως μπορεί να βοηθήσει. Ο καθένας περιμένει απλώς την σειρά του, να δείξει πόσο φοβερός είναι και τις περισσότερες φορές δεν κρατιέται να πετάξει την εξυπνάδα του.
Επίσης για ΠΟΛΛΑ χρόνια οι «οικονομικές» εκπομπές είχαν εξοστρακιστεί από την τηλεόραση, μην και χαλάσουμε την γκλαμουριά του νεοέλληνα.
Αυτό έχει σαν συνέπεια ο έλληνας να είναι ο λιγότερο ενημερωμένος ευρωπαίος για ΟΛΑ τα θέματα που αφορούν την τσέπη του. Από τον προϋπολογισμό ως την τιμή του γάλακτος.
Πρόταση μου λοιπόν είναι τα ΜΜΕ να ξεκινήσουν κάποιες «εκπαιδευτικές», εβδομαδιαίες εκπομπές οικονομικού περιεχομένου, που θα βοηθάνε τους τηλεθεατές τους, είτε να γλυτώσουν είτε να βγάλουν λεφτά. Κάποια θέματα που θα μπορούσαν να αναλυθούν σε παραπάνω από μία εκπομπές είναι
�	Πιστωτικές κάρτες και αναχρηματοδότηση δανείων
�	Πώς να γλυτώσετε λεφτά από τη θέρμανση
�	Το καλάθι της νοικοκυράς
�	Ψωνίζω έξυπνα
�	Τι σημαίνει στηρίζω την τοπική αγορά
�	Γιατί χάνουν μερίδια τα ελληνικά προϊόντα και τι σημαίνει αυτό για την τσέπη μου, ότι δουλειά και να κάνω
�	Τι μαθαίνει το παιδί μου στο κυλικείο
�	Το μαγαζί μου υποφέρει. Τι μπορώ να κάνω για να ορθοποδήσω
�	Πώς θα δημιουργήσουμε ευνοϊκό περιβάλλον για νέες θέσεις εργασίας.
�	Ο πλούτος που πετάμε στα σκουπίδια κάθε μέρα. Πώς μπορώ να γλυτώσω λεφτά ή να βρώ δουλειά στην επανάχρηση, ανακύκλωση
�	2000 νέες θέσεις εργασίας μπορεί να φέρει η πρωτογενής παραγωγή στον νομό.
�	Συνεργατισμός και πώς δημιουργεί θέσεις παραγωγής χωρίς κράτος και τράπεζες.
�	Πώς μπορεί το σχολείο να βοηθήσει πραγματικά το παιδί μου στην επαγγελματική του ζωή.
�	Πώς οι δήμοι μπορούν να βοηθήσουν στην δημιουργία θέσεων εργασίας
�	Ποιοι είναι οι τοπικοί πρωταθλητές. Πώς μπορούμε να αλληλοβοηθηθούμε?

Για καθένα από τα θέματα είναι καλό να υπάρχει ένας κύκλος εκπομπών που να μπορεί να δώσει μια ολοκληρωμένη εικόνα στον τηλεθεατή.
Έτσι μπορεί σε κάθε εκπομπή να παρουσιάζεται ένας καλός γνώστης του θέματος που να κάνει την γενική παρουσίαση με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες.
Σε επόμενη κοντινή εκπομπή να παρουσιάζονται αντίθετες ή συμπληρωματικές απόψεις. Και στις 2 να συλλέγονται ερωτήσεις και απορίες τηλεθεατών.
Τέλος σε μια Τρίτη εκπομπή να καλούνται και οι δύο απόψεις να απαντήσουν στις ερωτήσεις και να εξετάσουν πιθανότητες σύνθεσης των αντιθέσεών τους.
Ετσι θα έχουμε μια αλλαγή παραδείγματος και για την κοινωνία, καθώς αντί να υμνείται η αντιπαράθεση, θα επιδεικνύεται η σύνθεση και η συνεργασία.
Μπορεί να νομίζουν τα κανάλια ότι οι αρένες φέρνουν τηλεθέαση αλλά ο κόσμος βαρέθηκε πια τον κουτσαβακισμό. Θέλει προτάσεις και ουσία και θα αμείψει αυτούς που τις εκφράζουν.
Αν το καταλάβουν ΜΜΕ και πολιτικοί η κοινωνία είναι πολύ ώριμη για να τους ακούσει. Ας το τολμήσουν!!