Το τελευταίο διάστημα διαδοχικά συμβάντα, όπως οι πλημμύρες στα δικαστήρια της Κορίνθου, η επίθεση του 89χρονου και ο τραυματισμός 4 συναδελφισσών Δικαστικών Υπαλλήλων στο Πρωτοδικείο Αθήνας, η ηλεκτροπληξία συναδέλφισσας στα Δικαστήρια της Θεσσαλονίκης, έφεραν στην επιφάνεια τις δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας, που επικρατούν στην πλειονότητα των δικαστικών υπηρεσιών της χώρας.
Κτήρια παλιά και επικίνδυνα, απαρχαιωμένες υποδομές χωρίς τις απαραίτητες βελτιώσεις, ελλιπής έλεγχος στις εισόδους, ηλεκτρολογικές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις ασυντήρητες, ανύπαρκτα μέτρα προστασίας για σεισμό ή πυρκαγιά, απουσία γιατρού για την πρόληψη και αντιμετώπιση έκτακτων συμβάντων, υπάλληλοι στοιβαγμένοι σε μικρά, με ανεπαρκή φωτισμό και αέρα γραφεία, δικογραφίες στους διαδρόμους, ακόμα και στις τουαλέτες, συνθέτουν μια συνηθισμένη εικόνα στα περισσότερα δικαστήρια της χώρας, στα οποία καθημερινά προσέρχονται χιλιάδες πολίτες αναζητώντας το δίκιο τους.
Και μέσα σ΄ αυτό το εργασιακό περιβάλλον, οι Δικαστικοί Υπάλληλοι, καταβάλλουν μια τεράστια προσπάθεια για να φέρουν σε πέρας την καθημερινή εργασία τους, δεδομένου ότι οι μεγάλες ελλείψεις ανθρώπινου δυναμικού, έχουν σαν συνέπεια:
• Εξουθενωτική εργασία, με «παράταση» ωραρίου στα ακροατήρια και στα ανακριτικά γραφεία έως αργά το απόγευμα, ακόμα και ως το βράδυ,
• Εργασία στο σπίτι για τη διεκπεραίωση του μεγάλου όγκου της δικαστηριακής ύλης,
Κι όμως με αυτές τις συνθήκες εργασιακής εξουθένωσης, πίεσης και άγχους, των Δικαστικών Υπαλλήλων, εδώ και χρόνια και κυρίως από την εποχή της έναρξης των μνημονίων(το 2010) :
• Έχουμε ιδιαίτερα χαμηλές αποδοχές, που μάλιστα για τους νεοδιόριστους υπαλλήλους σε πολλές περιπτώσεις φτάνουν ίσα – ίσα για το ενοίκιο του σπιτιού τους,
• Δεν αναγνωρίζονται οι ιδιαίτερης δυσκολίας και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας μας, αφού από το 2010 έχει καταργηθεί το επίδομα ειδικών συνθηκών (πάγια μηνιαία αποζημίωση),ύψους 185 € που λαμβάναμε στον μισθό μας,
• Έχει γίνει πλέον θεσμός, εδώ και πολλά χρόνια η απλήρωτη εργασία κατά τις εξαιρέσιμες (Σαββατοκύριακα και αργίες).
Η ΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ
Η κυβέρνηση, ενώ προβάλλει τις συνεχείς νομοθετικές μεταρρυθμίσεις (π.χ. δικαστικό χάρτη, αλλαγές στους Κώδικες Πολιτικής και Ποινικής Δικονομίας και στον Ποινικό Κώδικα, αλλαγές στο Κληρονομικό Δίκαιο κλπ), ως μεταρρυθμίσεις
«επιτάχυνσης» στην απονομή της Δικαιοσύνης, σιωπά στις αντιδράσεις που καθημερινά πληθαίνουν για υπερβολική αύξηση του κόστους για τους πολίτες, π.χ. για την έκδοση ενός πιστοποιητικού κληρονομιάς από 5€ στα 25€, αφού η αρμοδιότητα μεταφέρεται στους συμβολαιογράφους, αλλά και σε πολλές άλλες περιπτώσεις (π.χ. στη δημοσίευση διαθηκών, στις ένορκες βεβαιώσεις κλπ.). Στην πραγματικότητα καμία
«επιτάχυνση» δεν μπορούν να επιφέρουν από μόνες τους αυτές οι θεσμικές αλλαγές, παρά μόνο μεγαλύτερα οικονομικά βάρη στις πλάτες των πολλών.
Την ίδια στιγμή, ενώ παραδέχεται το δίκαιο όλων των αιτημάτων μας, δεν δίνει λύσεις ή απαντήσεις, επικαλούμενη, είτε δημοσιονομικούς περιορισμούς (για τα μισθολογικά), είτε γραφειοκρατικές αγκυλώσεις (στις υλικοτεχνικές υποδομές και τις ελλείψεις επ΄ αυτών), ενώ για τους διορισμούς υπαλλήλων, θεωρεί ότι έχουν γίνει αρκετοί, παρά το γεγονός ότι από την αναλογία διορισμών – αποχωρήσεων λόγω συνταξιοδότησης προκύπτει στασιμότητα και υποστελέχωση.
ΓΙΑΤΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ, ΤΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ;
Όλα όσα περιγράψαμε παραπάνω, δεν μπορεί να γίνουν ανεκτά, αν θέλουμε να έχουμε ένα ασφαλές εργασιακό περιβάλλον και μια αξιοπρεπή ποιότητα ζωής για εμάς και τις οικογένειές μας.
Γι΄ αυτό με τη ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026, ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
1. ΑΣΦΑΛΕΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ, με σύγχρονα και
λειτουργικά κτήρια και προστασία της υγείας των εργαζομένων,
2. ΕΠΑΝΑΘΕΣΜΟΘΕΤΗΣΗ του επιδόματος ΕΙΔΙΚΩΝ ΣΥΝΘΗΚΩΝ (Πάγια Μηνιαία Αποζημίωση), για την αναγνώριση στην πράξη των ιδιαίτερα δύσκολων και επικίνδυνων συνθηκών που βιώνουμε καθημερινά στις δικαστικές υπηρεσίες όλης της χώρας,
3. ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ, όλων των κλάδων και των ειδικοτήτων(Γραμματείς, Επιμελητές Δικαστηρίων, Υπαλλήλους Πληροφορικής),
4. ΠΛΗΡΩΜΗ των χιλιάδων και επί χρόνια απλήρωτων ωρών υπερωριακής απασχόλησης, κατά τις εξαιρέσιμες ημέρες (Σαββατοκύριακα και αργίες).
ΣΤΙΣ 10 ΙΟΥΝΙΟΥ 2026 ΑΠΕΡΓΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΜΑΣ
Και η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ απεργεί
Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ συμμετέχει στην 24ωρη Πανελλαδική Απεργία για να ενώσει τη φωνή της με αυτές των άλλων Ομοσπονδιών και των χιλιάδων μελών τους ενάντια στο εργατικό νομοσχέδιο που ανατρέπει τις εργασιακές σχέσεις σε βάρος των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους.
Το νομοσχέδιο της κυβέρνησης προδιαγράφει ένα ζοφερό μέλλον για τον κόσμο της εργασίας.
Οι ρυθμίσεις του οδηγούν στην αποδυνάμωση της θέσης των εργαζομένων έναντι των εργοδοτών καθώς η πολυδιαφημιζόμενη «ατομική συμφωνία» γίνεται η κερκόπορτα που θα εξαϋλώσει τις κατακτήσεις και τα δικαιώματα δεκαετιών και θα συρρικνώσει το ρόλο των συνδικάτων.
Ειδικότερα, τα όσα προβλέπει για τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας έχουν στόχο την αλλοίωση του 8ωρου, την περαιτέρω ελαστικοποίηση και την νομιμοποίηση της αυθαιρεσίας του εργοδότη, έτσι ώστε να μην πληρώνει τις υπερωρίες και αυτό όταν στη χώρα μας η λαίλαπα των μνημονίων έχει μειώσει δραματικά τους μισθούς των εργαζομένων.
Παράλληλα, είναι σαφής η προσπάθεια της κατάργησης του θεσμού του συνδικάτου και εισαγωγής των ατομικών συμβάσεων εργασίας, ακόμη και σε εμβληματικές Επιχειρήσεις της χώρας όπως ο Όμιλος ΔΕΗ, που διέπονται από Κανονισμούς και Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας δεκαετιών.
Με τις διατάξεις του νομοσχέδιου και ειδικότερα τους περιορισμούς που ψευδεπίγραφα προσδιορίζονται ως «προστασία στην εργασία» επιχειρείται η ουσιαστική κατάργηση της απεργίας, του κορυφαίου και συνταγματικά κατοχυρωμένου εργατικού δικαιώματος ενώ με άλλη ρύθμιση καταργείται η προστασία της συνδικαλιστικής δράσης.
Η ΓΕΝΟΠ/ΔΕΗ έχει υπογραμμίσει αρκετές φορές τον κρίσιμο ρόλο του Σώματος Επιθεώρησης Εργασίας (Σ.ΕΠ.Ε.) αλλά και την ανάγκη να ενισχυθεί αυτό ώστε να ελέγχεται αποτελεσματικά η αγορά εργασίας και να σταματήσει η ασυδοσία στους εργασιακούς χώρους.
Το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, βρίσκεται στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση: Προωθεί τη μετεξέλιξή του σε «Ανεξάρτητη Αρχή» στην οποία και μεταβιβάζει , ελαφρά τη καρδία, μια ισχυρή και θεσμική υποχρέωση του Κράτους , αυτή του έλεγχου της αγοράς εργασίας και της προστασίας των εργατικών δικαιωμάτων!
